در جلساتی که اخیراً شرکت میکنم، بارها با جملهای روبهرو شدم که در ظاهر ساده و منطقیه، ولی در عمل، مانعی جدی برای رشد و تغییر افراد یا تیمها بوده:
- “اینجا ایران است، این روشها جواب نمیده”
- “ما در استرالیا هستیم، شرایط متفاوته”
- “اینجا اروپاست، اون مدلها مناسب ما نیستند.”
اوایل فکر میکردم این جملات فقط یه مقاومت طبیعی در برابر تغییره. با کمی سرچ و چرخیدن توی چند مقاله، متوجه شدم این طرز فکر یه جور سوگیری ذهنیه.
به مفهومی برخوردم که ظاهرا به این نام ها شناخته میشه:
Not Invented Here Syndrome یا Localism Bias.
ظاهرا این سوگیری وقتی شکل میگیره که فکر کنیم شرایط کاری، فرهنگ یا چالشهای ما اونقدر خاص و متفاوتن که نمیشه از هیچ مدل موفق بیرونی استفاده کرد.
و اتفاقاً دقیقاً از همینجا مشکلات شروع میشن.
تو دنیای امروز که پر از پیچیدگی، تغییرات سریع، و عدم قطعیته، یاد گرفتن از بقیه و آپدیت موندن، نهتنها مزیت نیست، بلکه از نون شب واجبتره.
بارها دیدیم تیمهایی که حاضر شدن ذهنشون رو باز کنن، از تجربههای جهانی یاد بگیرن، و بهجای اینکه یه روش رو رد کنن، سعی کنن با بستر خودشون سازگارش کنن؛ خیلی سریعتر رشد کردن و نتیجه گرفتن.
شاید هیچ راهکاری قرار نیست بدون فکر و همونطوری که هست، دقیقاً تو همه جا جواب بده.
ولی رد کردنش فقط به خاطر اینکه “ما فرق داریم” یعنی بستن درهای یادگیری، بلوغ و نوآوری.
شاید بهتر باشه بهجای اینکه بگیم “ما فرق داریم”، [حتی شده از خودمون] بپرسیم:
“چطور میتونیم این روش ها یا تجربه ها رو با شرایط خودمون تطبیق بدیم؟”
پی نوشت: ممکنه بهش home bias هم اطلاق بشه، که بیشتر در موردش مطلب پیدا میشه، من بهترین کلمه ای که به این مشکل مرتبط باشه با گوگل و AI پیگیری کردم به این کلمه (Localism) رو بیشتر مرتبط حس کردم؛ یا عبارت Not Invented Here که بیشتر استفاده شده.
اگر شما هم اصطلاح مناسبی پیدا کردید بنویسید و فیدبک بدید خوشحال میشم
